Κατασκευή: η κίνηση της γης, η μέρα και η νύχτα.

Στο πλαίσιο του 3^ου εργαστηρίου της θεματικής ενότητας «Δημιουργώ και Καινοτομώ – Δημιουργική Σκέψη και Πρωτοβουλία», και αφού ολοκληρώθηκαν οι σχετικές δραστηριότητες προκειμένου οι μαθητές/μαθήτριες να αντιληφθούν την εναλλαγή της νύχτας και της μέρας ως αποτέλεσμα της περιστροφής της γης γύρω από τον άξονά της και τη θέση του ήλιου, ακολούθησε μία δημιουργική κατασκευή.

στάδια δημιουργίας:

 (ήλιος: μέρα)

(φεγγάρι: νύχτα)

Τα παιδιά ζωγράφισαν σε δύο καρτέλες τον ήλιο και το φεγγάρι. Αφού τις κόλλησαν σε χρωματιστό χαρτί Α4, έκοψαν κύκλους και τους έβαψαν με τρόπο που να μοιάζουν με τη Γη. Με διπλόκαρφο  τοποθετήθηκαν στο κέντρο της δημιουργίας, ώστε να κινούνται και να αναπαριστούν τόσο την κίνηση της Γης όσο και την εναλλαγή της ημέρας με τη νύχτα.

Σαρακοστή

 

Τα έθιμα και οι παραδόσεις του τόπου μας αποτελούν κομμάτι της πολιτιστικής μας ταυτότητας και κληρονομιάς.

Κυριακή, βράδυ της Μεγάλης Αποκριάς, με το έθιμο της «Χάσκας» κλείνει συμβολικά το στόμα όσων θα ακολουθήσουν τη νηστεία με ένα αυγό. Την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή. Κρατάει πάνω από σαράντα ημέρες και λήγει το Σάββατο της Ανάστασης. Είθισται το πρώτο αρτύσιμο φαγητό που βάζουν στο στόμα τους όσοι ακολούθησαν τη νηστεία να είναι και πάλι το αυγό, κόκκινο - αυτή τη φορά - κατά το έθιμο του Πάσχα. 

 Στο παρελθόν, και προκειμένου να καταμετρώνται οι μέρες της νηστείας, ο λαός κατασκεύαζε την Κυρά Σαρακοστή. Ήταν ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο από χαρτί ή ζυμάρι, ώστε να γίνεται αντιληπτός ο χρόνος που περνούσε. Είχει τη μορφή καλόγριας, στο κεφάλι φορούσε σταυρό κι είχει τα χέρια της σταυρωμένα, γιατί προσεύχονταν. Δεν είχει στόμα επειδή νήστευε και για να αποφεύγει να λέει άσχημα λόγια. Τα πόδια της ήταν εφτά όσες και οι εβδομάδες της νηστείας μέχρι το Πάσχα. Κάθε Σάββατο, αφαιρούνταν κι ένα από τα πόδια της. Το τελευταίο πόδι φυλάγονταν μέσα σε ένα ξερό σύκο. Αυτός που το πετύχαινε, θεωρούνταν τυχερός.

**********

Τα έργα είναι ατομικά ιχνογραφήματα με μαρκαδόρους και κηροπαστέλ.

Η σκιά και το σκοτάδι

Στο πλαίσιο της θεματικής ενότητας «Δημιουργώ και Καινοτομώ – Δημιουργική Σκέψη και Πρωτοβουλία» και με τίτλο προγράμματος «Γενηθήτω Φως», το πρώτο εργαστήριο δεξιοτήτων είχε ως θέμα του τη σκιά και το σκοτάδι.

Στόχοι αυτού ήταν οι μαθητές/μαθήτριες:

1. Να συνδέσουν το σκοτάδι και τη σκιά με την έλλειψη του φωτός.

2. Να πειραματιστούν, να κάνουν υποθέσεις, να τις επαληθεύσουν και να εξάγουν συμπεράσματα.

3. Να ανακαλύψουν βιωματικά την ιδιότητα της διαπερατότητας του φωτός.

4. Να ομαδοποιήσουν διάφορα υλικά με βάση αυτή την ιδιότητα.

5. Να εκφραστούν δημιουργικά μέσα από ατομικές και ομαδο-συνεργατικές εικαστικές δημιουργίες.

Η ομαδική σύνθεσή τους είναι εμπνευσμένη από ένα έργο της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας/εικονογράφου Τέρι Ρουνιάν (Terry Runyan). Σε αυτήν αποδίδονται δύο γάτες και οι σκιές τους. Πρόκειται για έργο μεικτής τεχνικής (ζωγραφική με πινέλα και δαχτυλομπογιές, χαρτοκολλητική, κολλάζ με εφημερίδες και χαρτοκοπτική).

Τα ατομικά έργα των μαθητών/μαθητριών απεικονίζουν ένα «σκοτεινό» κάδρο (δέντρο σε σκοτεινό φόντο ή σκιά δέντρου σε φωτεινό φόντο).

**********

Το έργο που μας ενέπνευσε

(Terry Runyan, USA)

Ανακτήθηκε στις 22/02/2023 από τη σελίδα στο Facebook “Paradigma d’ Arte” (ανάρτηση 30/01/2023) και χρησιμοποιείται μόνο για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στη δημιουργό.

Τσικνοπέμπτη

(μάσκα, κατασκευή μαθήτριας)

 ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ:

Την Τσικνοπέμπτη είθισται οι νοικοκυρές να μαγειρεύουν κρέας, να το αφήνουν να «αρπάξει» και η μυρωδιά της τσίκνας να διαποτίζει τον αέρα. Συνήθως το βράδυ της ίδιας μέρας οι παρέες βγαίνουν στις ταβέρνες και τρώνε ψητό κρέας που έχει τσικνίσει. Στην Κοζάνη την Τσικνοπέμπτη γίνεται η επίσημη έναρξη της αποκριάς στην κεντρική πλατεία. Μασκαράδες ξεχύνονται στους δρόμους. Το βράδυ ανάβει και ο πρώτος φανός σε μια από τις γειτονιές της πόλης.

Για να νιώσουν οι μαθητές/μαθήτριές μας τον ερχομό της αποκριάς, τους χαρίσαμε χειροποίητα αποκριάτικα διακοσμητικά στολίδια πεταλούδες.

Πως γεννιέται ένα βιβλίο

Στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης για το έτος 2022-2023 με τίτλο «Αγκαλιά με ένα βιβλίο. Η ιστορία της γραφής» συζητήσαμε με τους μαθητές/μαθήτριες για τον τρόπο που γεννιέται ένα βιβλίο και για τα άτομα που εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία.

Αναφερθήκαμε στον συγγραφέα, από τον οποίο ξεκινά η ιδέα καταγραφής της ιστορίας/του θέματος του βιβλίου, στον εικονογράφο, που με τις ζωγραφιές του συνοδεύει την ιστορία με εικόνες, στον εκδότη, που αποφασίζει εάν η ιστορία θα κυκλοφορήσει σε μορφή βιβλίου, στον γραφίστα, που μελετά τη σελιδοποίηση κι επιμελείται το εξώφυλλο του βιβλίου, στον τυπογράφο, που αναλαμβάνει να τυπώσει το βιβλίο σε μεγάλα φύλλα που κατόπιν διπλώνονται, κόβονται και κολλούνται ή ράβονται και στον βιβλιοπώλη που πουλά το βιβλίο, ώστε να φτάσει στα χέρια μας. 

Εστιάσαμε στον ρόλο του τυπογράφου, κάνοντας μία σύντομη αναδρομή στην εφεύρεση της τυπογραφίας με κινητά στοιχεία από τον Ιωάννη Γουτεμβέργιο και παρατηρώντας εικόνες από το αρχειακό υλικό της παιδαγωγού. Κάναμε τα δικά μας τυπώματα χρησιμοποιώντας μελάνι, κινητά στοιχεία και σφραγίδες.Τέλος, δημιουργήσαμε τον δικό μας «Δίσκο της Φαιστού» (ομαδο-συνεργατικό έργο, ζωγραφική με μαρκαδόρους)  

Επίπεδα γεωμετρικά σχήματα

 Την εβδομάδα από 30/12/2023 έως 03/02/2023, στο μάθημα των Μαθηματικών, επεξεργαστήκαμε και κατανοήσαμε τα επίπεδα γεωμετρικά σχήματα (κύκλος, τρίγωνο, τετράγωνο, ορθογώνιο). Αντιληφθήκαμε τα χαρακτηριστικά τους μέσω μίας σειράς ενδιαφερόντων παιχνιδιών ομαδοποιήσεων, διατάξεων/σειραθετήσεων, πινακογραφήσεων, που καλλιεργούν τη λογικομαθηματική σκέψη των μαθητών/μαθητριών. Οι δραστηριότητες αυτές διαθεματικά συνδέθηκαν και με το γνωστικό αντικείμενο της Γλώσσας καθώς και με τη Μουσική Αγωγή, την Ψυχοκίνηση και την Εικαστική Έκφραση.

 Στο πλαίσιο σύνδεσης της γεωμετρίας με την τέχνη, ο ζωγράφος Τάκης Χάτσιος μας πρότεινε εικαστική του δημιουργία, προκειμένου να αξιοποιηθεί στη διδακτική ενότητα των σχημάτων.

Ακολούθησε περιγραφή του εικαστικού έργου, αναγνώριση των σχημάτων που το συνθέτουν, παιχνίδι με αυτά και απόδοση του έργου από τους μαθητές/μαθήτριες μέσω μίας ομαδο-συνεργατικής ανάγλυφης σύνθεσης με σχήματα (υλικά: χαρτόκουτα κομμένα και βαμμένα με πινέλα και δαχτυλομπογιές).

 Το παιχνίδι με τα σχήματα του έργου οδήγησε, τέλος, και σε μία νέα σύνθεση από τους μαθητές/μαθήτριες που μας πρότεινε ο δημιουργός του. Τον ευχαριστούμε θερμά  που για μία ακόμη φορά συνεργάστηκε μαζί μας, προσφέροντας στο σχολείο μας.

Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι

 

Εικαστικό εργαστήριο.

"Το Κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι είναι ελαιογραφία του Ολλανδού ζωγράφου της Χρυσής Εποχής Γιοχάνες Βερμέερ, ζωγραφισμένη περί το 1665. Έχοντας διάφορα ονόματα κατά τη διάρκεια των αιώνων, έγινε γνωστή με τον σημερινό της τίτλο στα τέλη του 20ού αιώνα από το μεγάλο μαργαριταρένιο σκουλαρίκι που φορούσε η κοπέλα. Το έργο βρίσκεται στη συλλογή του Μαουριτσχάους στη Χάγη από το 1902 και αποτελεί αντικείμενο διαφόρων λογοτεχνικών έργων. Το 2006, το ολλανδικό κοινό το επέλεξε ως τον πιο όμορφο πίνακα στις Κάτω Χώρες." *(1)

Εμπνευσμένοι από το έργο, οι μαθητές/μαθήτριες εκφράζονται μέσω ατομικών ιχνογραφημάτων (ζωγραφική με μαρκαδόρους για την απόδοση του κοριτσιού και με πινέλα και δαχτυλομπογιές για το φόντο).*(2)

Ώρα για παιχνίδι!

Προσπάθησε να συνθέσεις το παζλ.

"Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι" 

**********

*(1): Πηγή πίνακα και πληροφοριών: https://el.wikipedia.org/wiki/. Ανακτήθηκαν στις 25/01/2023 και χρησιμοποιούνται μόνο για εκπαιδευτικούς σκοπούς. 

*(2): Πηγή ιδέας: Ομάδα στο fb: «Παιδικός πλανήτης», ανάρτηση 20/01/2023 με αναφορά στο κέντρο δημιουργίας μάθησης και καινοτομίας "Kaleidoscopio".  Ευχαριστούμε θερμά.