Τρίτη 14 Νοεμβρίου 2017
Δέντρα ΙΙ
Το Δέντρο της Ζωής
Το "Δέντρο της Ζωής" ή Ζωφόρος Stoclet είναι ο πίνακας του Αυστριακού ζωγράφου Gustav Klimt που αυτή τη φορά εμπνέει τις εικαστικές μας δημιουργίες στο πλαίσιο ενός ευρύτερου project με θέμα :"Το Δέντρο στις τέσσερις εποχές".
Οι δημιουργίες μας:
ιχνογραφήματα με μαρκαδόρους και κηροπαστέλ
Επειδή τα έργα είναι πέντε, αξιοποιούνται για να χρησιμοποιηθούν ως εβδομαδιαίος πίνακας καθηκόντων της τάξης.
Σε κάθε ζωγραφιά κολλούμε μία καρτέλα στην οποία αναγράφεται και μία διαφορετική ημέρα της εβδομάδας (Δευτέρα-Τρίτη-Τετάρτη-Πέμπτη-Παρασκευή). Επιμερίζουμε τους μαθητές σε πέντε ομάδες των τεσσάρων ατόμων και τοποθετούμε καρτέλα με το όνομά τους κάτω από την ημέρα που ορίζονται επιμελητές της τάξης.
painting for peace/ ζωγραφίζοντας την ειρήνη
Ζωγραφίζοντας για την Ειρήνη
Με αφορμή τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου, ανατρέχουμε στους πίνακες του Pablo Picasso και συγκεκριμένα στα σκίτσα του με θέμα την Ειρήνη.
Παρατηρούμε, περιγράφουμε, στεκόμαστε στα χρώματα και στα σύμβολα που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης και - επιλέγοντας το αγαπημένο μας θέμα- προχωρούμε σε ιχνογραφήματα που έχουν τη δική μας πινελιά.
1. Η Ειρήνη
( στάδια δημιουργίας)
( τα έργα μας)
2. Περιστέρι της ειρήνης
( στάδια δημιουργίας)
( τα έργα μας)
3.Μπουκέτο από λουλούδια
( το έργο μας)
4. Ο χορός της νιότης
( το έργο μας)
Ομαδική σύνθεση/ κολλάζ (mixed media art) με θέμα την Ειρήνη...
(μαρκαδόροι, χαρτοκοπτική, χαρτοκολλητική, εφημερίδες)
...κι ένα ατομικό σχέδιο που απεικονίζει το ποίημα " Αν όλα τα παιδιά της γης"
Ένα project με θέμα την Ειρήνη, Οκτώβριος 2017
Painting for Peace Vol II,
a study on Picasso.
Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2017
Ημέρες γνωριμίας ΙΙ
Το κολλάζ της φιλίας
Ημέρες γνωριμίας. Μαθαίνουμε να επιλύουμε τις μεταξύ μας διαφορές, να συνεργαζόμαστε και να σεβόμαστε τους γύρω μας. Καθένας μας είναι ξεχωριστός, αλλά ο ένας συμπληρώνει τον άλλο και γινόμαστε ομάδα. Κοινωνικοποιούμαστε και δημιουργούνται οι πρώτες φιλίες.
Χαρούμενοι, αγαπημένοι, μαζί.
Χαρούμενοι, αγαπημένοι, μαζί.
Ομαδική σύνθεση μικτής τεχνικής
(για τις καρδιές και τα σχήματα: ζωγραφική με μαρκαδόρους, και χαρτοκολλητική
για το φόντο: ζωγραφική με κηροπαστέλ σε κάνσον χαρτόνι, εφημερίδες, χαρτοκολλητική)
Σεπτέμβριος 2017
Καλή χρονιά!
Καλή χρονιά!
Δευτέρα 9 Οκτωβρίου 2017
Έλληνες ζωγράφοι: Κώστας Τσόκλης
"Το τελευταίο δέντρο"
Ατομικά σχέδια με μαρκαδόρους και κηροπαστέλ εμπνευσμένα από τον ζωγράφο Κώστα Τσόκλη.
( έργο χωρίς τίτλο, Ιανουάριος 2008, 70 Χ100 εκ.,γκαλερί Αστρολάβος)
Αποτυπώνουμε τις σκέψεις μας και τις σκοτεινές εικόνες μιας πυρκαγιάς μέσα από ατομικά και ομαδικά έργα.
"Το τελευταίο δέντρο", τέμπερα, ομαδικό έργο, Οκτώβριος 2017.
Πηγή έμπνευσης, στοχασμού και γνωριμίας με το έργο του ζωγράφου Κώστα Τσόκλη:
"Το τελευταίο δέντρο" από "Το δέντρο της ζωής σε τέσσερις εποχές"-Υπουργείο Πολιτισμού/ΥΠ.ΠΟ. 2008.
Το υλικό αυτό υπάρχει στο αρχείο του σχολείου και το περιεχόμενο του βρίσκεται και στον σύνδεσμο που παραθέτουμε παρακάτω.
Χρησιμοποιείται μόνο για εκπαιδευτικούς σκοπούς.
Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου 2017
Η ομορφιά της ψυχής II
"Η ομορφιά της ψυχής"
Ένα παραμύθι εικονογραφημένο από τα παιδιά
κείμενο: Χαρά Καλλιανίδου
"Μια φορά κι έναν καιρό, στο βασίλειο των εντόμων και των ζουζουνιών, ζούσε ένα μικρό, ξεχωριστό σκουληκάκι.
Ό,τι το έκανε ξεχωριστό δεν ήταν η ομορφιά του. Βλέπετε, το σκουληκάκι δεν ήταν ολωσδιόλου όμορφο.
Κάθε άλλο. Ήταν σκυφτό και ζαρωμένο και σέρνονταν αργά, αργά στο χώμα. Κι όμως, όλους τους κέρδιζε με το δικό του μοναδικό τρόπο...
Η πασχαλίτσα πέρναγε ατελείωτες ώρες μαζί του παίζοντας και γελώντας! "Μα πόσο κέφι και χιούμορ έχεις, αγαπημένε μου φίλε!", συνήθιζε να του λέει.
Τα μυρμήγκια του χρωστούσαν ευγνωμοσύνη.
Κάθε καλοκαίρι που αγωνιζόταν να μαζέψουν φαγητό στη φωλιά τους για το δύσκολο χειμώνα...το σκουληκάκι υπομονετικά τα βοήθαγε.
Ακόμη και οι εργατικές μέλισσες είχαν να λένε για το πόσο έξυπνο, ευχάριστο και ακούραστο ήταν.
Μια μέρα το σκουληκάκι συνάντησε στο δρόμο του το πιο όμορφο έντομο που υπήρχε. Μια πεταλούδα με πλουμιστά φτερά.
"Αδύνατον", απάντησε αυτή κοφτά."Εσύ σέρνεσαι αργά στη γη, μα εγώ πετώ ψηλά, κεφάτα και γοργά! Άσε που είσαι τόσο, μα τόσο ασχημούλι!"
Το σκουληκάκι ντράπηκε. Έσκυψε το κεφάλι κι ακόμη πιο αργά και βαριά συνέχισε να σέρνεται προς τη φωλιά του. Ήθελε να κρυφτεί και να μην ξαναβγεί ποτέ.
Τα υπόλοιπα έντομα που άκουσαν την κουβέντα μαζεύτηκαν γύρω από το σκουληκάκι. Μάταια προσπαθούσαν να του φτιάξουν το κέφι...Μία λύση υπήρχε:να κουβαλήσουν το μαγικό καθρέφτη της ψυχής.
Η φαντασμένη πεταλούδα, μόλις είδε το λαμπερό καθρέφτη βιάστηκε να πετάξει για να δει το είδωλό της.
Μα...τι κακό! Ο καθρέφτης έδειχνε ένα καφετί, γερασμένο πλάσμα με σκληρό πρόσωπο. Βλέπετε, αυτός δεν ήταν ένας συνηθισμένος καθρέφτης. Ήταν ο καθρέφτης της ψυχής.
Τα έντομα κουβάλησαν στα φτερά τους τον καθρέφτη και τον έστησαν μπροστά στο σκουληκάκι.
Μέσα από τον καθρέφτη ξεπρόβαλε η εικόνα μίας πολύχρωμης, χαμογελαστής πεταλούδας με λαμπερά φτερά και γλυκό πρόσωπο.
Ο καθρέφτης αντανακλούσε την πραγματική ομορφιά: την ομορφιά της ψυχής!
Και η ψυχή από το σκουληκάκι ήταν πράγματι όμορφη!"
"Η ομορφιά της ψυχής"
Ένα παραμύθι εικονογραφημένο από τους μαθητές μου με αφορμή μια μικρή παιδική ιστορία που κάποτε έγραψα...αλλά δεν είχε εικόνες.
***
Πατώντας στους παρακάτω συνδέσμους υπάρχουν δύο εικόνες του παραμυθιού, που μπορείτε να συνθέσετε σε παζλ παίζοντας.
Ένα παραμύθι εικονογραφημένο από τα παιδιά
κείμενο: Χαρά Καλλιανίδου
κείμενο: Χαρά Καλλιανίδου
"Μια φορά κι έναν καιρό, στο βασίλειο των εντόμων και των ζουζουνιών, ζούσε ένα μικρό, ξεχωριστό σκουληκάκι.
Τα μυρμήγκια του χρωστούσαν ευγνωμοσύνη.
Κάθε καλοκαίρι που αγωνιζόταν να μαζέψουν φαγητό στη φωλιά τους για το δύσκολο χειμώνα...το σκουληκάκι υπομονετικά τα βοήθαγε.
Ακόμη και οι εργατικές μέλισσες είχαν να λένε για το πόσο έξυπνο, ευχάριστο και ακούραστο ήταν.
Μια μέρα το σκουληκάκι συνάντησε στο δρόμο του το πιο όμορφο έντομο που υπήρχε. Μια πεταλούδα με πλουμιστά φτερά.
Ό,τι το έκανε ξεχωριστό δεν ήταν η ομορφιά του. Βλέπετε, το σκουληκάκι δεν ήταν ολωσδιόλου όμορφο.
Κάθε άλλο. Ήταν σκυφτό και ζαρωμένο και σέρνονταν αργά, αργά στο χώμα. Κι όμως, όλους τους κέρδιζε με το δικό του μοναδικό τρόπο...
Η πασχαλίτσα πέρναγε ατελείωτες ώρες μαζί του παίζοντας και γελώντας! "Μα πόσο κέφι και χιούμορ έχεις, αγαπημένε μου φίλε!", συνήθιζε να του λέει.Τα μυρμήγκια του χρωστούσαν ευγνωμοσύνη.
Κάθε καλοκαίρι που αγωνιζόταν να μαζέψουν φαγητό στη φωλιά τους για το δύσκολο χειμώνα...το σκουληκάκι υπομονετικά τα βοήθαγε.
Ακόμη και οι εργατικές μέλισσες είχαν να λένε για το πόσο έξυπνο, ευχάριστο και ακούραστο ήταν.
Μια μέρα το σκουληκάκι συνάντησε στο δρόμο του το πιο όμορφο έντομο που υπήρχε. Μια πεταλούδα με πλουμιστά φτερά.
"Αδύνατον", απάντησε αυτή κοφτά."Εσύ σέρνεσαι αργά στη γη, μα εγώ πετώ ψηλά, κεφάτα και γοργά! Άσε που είσαι τόσο, μα τόσο ασχημούλι!"
Το σκουληκάκι ντράπηκε. Έσκυψε το κεφάλι κι ακόμη πιο αργά και βαριά συνέχισε να σέρνεται προς τη φωλιά του. Ήθελε να κρυφτεί και να μην ξαναβγεί ποτέ.
Τα υπόλοιπα έντομα που άκουσαν την κουβέντα μαζεύτηκαν γύρω από το σκουληκάκι. Μάταια προσπαθούσαν να του φτιάξουν το κέφι...Μία λύση υπήρχε:να κουβαλήσουν το μαγικό καθρέφτη της ψυχής.
Η φαντασμένη πεταλούδα, μόλις είδε το λαμπερό καθρέφτη βιάστηκε να πετάξει για να δει το είδωλό της.
Μα...τι κακό! Ο καθρέφτης έδειχνε ένα καφετί, γερασμένο πλάσμα με σκληρό πρόσωπο. Βλέπετε, αυτός δεν ήταν ένας συνηθισμένος καθρέφτης. Ήταν ο καθρέφτης της ψυχής.
Τα έντομα κουβάλησαν στα φτερά τους τον καθρέφτη και τον έστησαν μπροστά στο σκουληκάκι.
Μέσα από τον καθρέφτη ξεπρόβαλε η εικόνα μίας πολύχρωμης, χαμογελαστής πεταλούδας με λαμπερά φτερά και γλυκό πρόσωπο.
Ο καθρέφτης αντανακλούσε την πραγματική ομορφιά: την ομορφιά της ψυχής!
Και η ψυχή από το σκουληκάκι ήταν πράγματι όμορφη!"
"Η ομορφιά της ψυχής"
Ένα παραμύθι εικονογραφημένο από τους μαθητές μου με αφορμή μια μικρή παιδική ιστορία που κάποτε έγραψα...αλλά δεν είχε εικόνες.
***
Πατώντας στους παρακάτω συνδέσμους υπάρχουν δύο εικόνες του παραμυθιού, που μπορείτε να συνθέσετε σε παζλ παίζοντας.
Σάββατο 20 Μαΐου 2017
Παραμύθια και μύθοι για το νερό
Ω...όπως ωκεανός
Ένα παραμύθι της Μαρίας Φραγκιά αποτέλεσε αφορμή για να συνθέσουμε ένα έργο με θέμα τον ωκεανό, λίγες μέρες πριν την είσοδο του καλοκαιριού και να το υποδεχτούμε, στολίζοντας με αυτό την τάξη μας.
Λεπτομέρειες του έργου:
Το παραμύθι που ενέπνευσε τη δημιουργία μας είναι το τελευταίο κεφάλαιο (για το γράμμα Ω) από το βιβλίο της Μαρίας Φραγκιά " Το Αλφαβητάρι της Φύσης", εκδ. ελληνικά γράμματα.
Η τελική εικόνα του έργου
Ώρα για παιχνίδι:
Πατώντας στο σύνδεσμο
θα βρείτε την παραπάνω εικόνα σε παζλ, για να τη συνθέσετε.
Το έργο, οι λεπτομέρειες του έργου και τα στάδια δημιουργίας του αποτελούν μία ομαδική σύνθεση των παιδιών φτιαγμένη με τέμπερες.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






































